همیشه برایم سوالی بود؛ چرا باید بعضی ها را مرجع تقلید نامید؟ به خاطر محاسن شان یا احکام طهارتی که در رساله هایشان است؟ حالا از بعضی هایشان توقعی نیست. ولی از آن آقایانی که تا حرف از جمع آوری عَلَم هیئت های مذهبی می شود، سینه چاک جلو می آیند و مکتب را برباد رفته می پندارند و در این صحنه های اجتماعی، کاری می کنند که سوژه سایت های معاندی چون جرس شوند، تعجب می کنم با این سیاستِ "نه علی، نه عمر" شان چه خوابی برای این مکتب دیده اند؟ 
- "من" واقعا جایگاه مرجعیت این آقایان را نمی فهمم

تکمیلی: عدم حضور حضرت آیت الله شبیری زنجانی در انتخابات تکذیب شد 


یا علی مدد...