دوباره تردید و این مسأله که نمی خواهم برگه را سفید و فقط با اسم ذوالنور به صندوق بیاندازم. بالاخره وقتی باید سه نماینده از شهر قم به مجلس برود، شاید قانع نشدن با این نامزد های مسأله دار، منجر به تحمل نامزد های ناکارآمد شود. لذا جمع بندی حقیر تا این ساعت به این سه نفر رسید:

۱- مجتبی ذوالنوری (به دلیل سوابق سیاسی و نظامی و تعهد و کارآمدی. شاید از صد نمره بشود به ذالنوری نمره ۷۰ را داد.)
۲- علی لاریجانی(به دلیل کارآمدی سیاسی. به لاریجانی رأی می دهم، اما گناهش پای آقایان آقاتهرانی و نبویان که از زادگاه علمی خود به تهران کوچ کردند و قم را خالی از نخبه های سیاسی گذاشتند)
۳- علی بنائی (به دلیل کارآمدی سیاسی و نامه ی تأییدیه حضرت آیت الله مهدوی کنی و آیت الله مومن قمی که ایشان را در مواضع سیاسی تایید نمودند)

و اما لیست جبهه پایداری
با وجود علاقه ی زیادی که به عناصر جبهه پایداری و حتی حامیانشان - از علامه مصباح تا سعید قاسمی و ...- دارم، اما معتقدم که این جبهه بر خلاف تهران، در قم هیچ گونه مهره چینی سیاسی و حزبیِ هدفمند نداشته و معرفی آقایان آشتیانی و امیرآبادی صرفا جهت حذف علی لاریجانی و علی بنایی است. بنده به عنوان یک شهروند قمی، نمی توانم آقایان آشتیانی و آمیرآبادی را که هیچ گونه رشد و تحرک سیاسی در مجلس برایشان قابل تصور نیست به مجلس روانه کنم.

 

یا علی مدد...